Unutulmuş bir ülke, küçücük kalmış bedenler, çamurların içinde pirinç toplayan küçücük eller. Burası, çocukların oyun oynamayı unu
Emanet bulunmuş bir can. 70 yıldır unutulmayan bir yetimlik. Görülmemiş, ne ana ne baba ne de vatan. Tek isteğim, toprağıma yakın
Bozulmuş saatinle durdu zaman. O gün bana miras kalandı, duyduğum o son sözün, “Korkmayın, tekrar geri döneceğim.” Baba! Sana parç
Artık dikilemeyen çınar, göçle geçirilmiş bir hayat, nefret edilen tren. Biz; sürgünü iliklerine kadar yaşamış, Ahıska Türkleri'yi